یادم آید روز باران گردش یک روز دیرین

چندروزی بود که هوا ابری و بهاری بهاری بود. هر ازگاهی نم نم بارونی می زد و زود توم می شد. مامانی که می ترسید ترا ببره بیرون بارون بگیره تو خونه نشسته بود به امید هوای آفتابی. هرچند دلش خیلی برا بیرون رفت تو این هوا می تپید. تا اینکه دیروز (30 اردیبهشت) به این نتیجه رسید که بد نیست ترا هم تو این هوا بیرون ببره. بارون که نمی یاد

خلاصه دو نفری راهی پارک شدیم. وسطای پارک که رسیدیم نم نم بارون شروع شد و ما به سمت خوداشتغالی پارک ادامه دادیم. اونجا مامانی یه قابلمه کوچولوی مسی خرید تا برات توش غذا بپزه. کم کم داشتیم برمیگشتیم که بارون شدید شد و تو چشم به هم زدنی کالسکه ت خیس شد. اینطوری شد که مامانی از یکی از دکه های خوداشتغالی چندتا نایلون خرید و رو صندلی کالسکه، رو پتو و دورپاهات پیچید و یه نیلون بزرگ هم انداخت رو کالسکه و دوید سمت خونه. اما تو فسقلی که زیر نایلونا ترسیده بودی گریه می کردی و مامانی هرازچندگاهی مجبور بود بایسته و بهت دلداری بده. اینم عکس خاطره انگیز یه روز بارونی و یه مانی وچولوی مشمایی: