روزهای زندگی گل پسر

عزیزکم امروز جمعه 29 فروردین، تو و من و بابایی سه نفری برای اولین بار رفتیم پارک لاله. قبل از رفتن به پارک خیلی خوابت می اومد به خاطر همین هم توی کالسکه خوابیدی.  وقتی ما ناهارمونو خوردیم تو از خواب بیدار شدی و شروع کردی به بازی کردن. بعدش هم سه نفری رفتیم پیاده روی و عکس گرفتیم   در ضمن یکی دو روز هست که به شدت تلاش می کنی سینه خیز بری و چون موفق نمی شی غرغر و گریه می کنی. امروز صبح هم در ادامه سر و صداهای قبلیت شروع کردی به درآوردن صداهای جدید از خودت. چنان تند وتند و قروقاطی از خودت سرو صدا درآوردی که به نظر می رسید واقا داری حرف می زنی. اینم از یکی دیگه از کارای جدیدت: زبون در می یاری راستی اگه خدا بخواد قراره او...

چندروزی بود که هوا ابری و بهاری بهاری بود. هر ازگاهی نم نم بارونی می زد و زود توم می شد. مامانی که می ترسید ترا ببره بیرون بارون بگیره تو خونه نشسته بود به امید هوای آفتابی. هرچند دلش خیلی برا بیرون رفت تو این هوا می تپید. تا اینکه دیروز (30 اردیبهشت) به این نتیجه رسید که بد نیست ترا هم تو این هوا بیرون ببره. بارون که نمی یاد خلاصه دو نفری راهی پارک شدیم. وسطای پارک که رسیدیم نم نم بارون شروع شد و ما به سمت خوداشتغالی پارک ادامه دادیم. اونجا مامانی یه قابلمه کوچولوی مسی خرید تا برات توش غذا بپزه. کم کم داشتیم برمیگشتیم که بارون شدید شد و تو چشم به هم زدنی کالسکه ت خیس شد. اینطوری شد که مامانی از یکی از دکه های خوداشتغالی چندتا نایلون خرید...

مدتیه که بابایی اصرار داره ترا ببره آرایشگاه موهاتو کوتاه کنه اما مامانی می گه دوتا شوید مو که دیگه آرایشگاه بردن نداره. به خصوص که دور تا دور کله ت هم مویی نداره قابل کوتاه کردن باشه. اما چه کنیم که بالاخره بابایی حرف خودشو به کرسی نشوند. البته ترا نبرد آرایشگاه، آرایشگاهو آورد خونه و به آرایشگر که باهاش دوست بود گفت اومد خونه و شویداتو کوتاه کرد.  آرایشگره که ترا دید به بابایی گفت این که مو نداره اما خب بعدش یه چند ثانیه ای وقت گرفت تا موهاتو کوتاه کرد. البته به نظر من که فرق چندانی نکردی به خصوص که اون کاکلت تامنظمت همچنان نامنظم موند. موقع اصلاح کردن اولش آروم بودی اما هرچی گذشت صدات بلند تر و نق و نقت بیشتر شد. این عکست: ...

امروز پنجمین روز از نوروز 1393 هست اولین نوروزی که تو کوچولوی من تجربه می کنی. روز 27 اسفند از تهران به سمت اصفهان حرکت کردیم. 2 ساعت اولو تو صندلی ماشین لالا کردی بقیه مسیرو هم تو بغل خودم ساکت و آروم بودی. خدا را شکر اوضاع خیلی خوب بود. وقتی رسیذیم دایی مهدی دم در منتظرت بود توی مسیر هم چندبار تماس گرفته بود که ببینه کی می رسیم. از همون اول خیلی راحت با دایی مهدی خوگرفتی اما بعدش که خهاله ها اومدن دیدنت کلی غریبی کردی و تا یکی دوروز بعد بارم برای خاله زهره غریب ی می کردی. فاطمه خاله از همون روز اومد بست نشست خونه مامان جون تا یه لحظه بودن با تو را هم از دست نده. این روزا به غیر شیردادن و پوشک عوض کردنت که با خودمه کل روزو با اطم...

گل پسرم  امروز  5 بع8 فرودردینه و ما چند ساعتی هست که از سورمق به اصفهان برگشتیم. پریروز یعنی 6 فرودین به تصرار بابایی رفتیم سورمق تا هم با فامیلای بابایی دیندی کنیم و هم اینکه خونواده بابایی ترا ببین. قبل از ظهر حرکت کردیم و ساعت 12 و نیم رسیدیم آباده. اونجا تو هتل لاله (جنتی) آباده مستقر شدیم تا کمی استراحت کنیم اما تو فسقلی که کل راهو خوابیده بودی اجازه ندادی که من پلک رو هم بگذارم چون همش بازی می خواستی. حوالی ساعت 4 رفتیم جلو خونه باباجونت و تو و بابایی رفتید تو واسه دیدنی یکی دوباره هم بابایی ترا آورد تا من بهت شیر بدم. بعدش راهی خونه فامیلای بابایی شدیم خونه خاله فریبا (نبودند ) علی شیر، خاله عالیه یا به لهجه بابات خال...

امروز  بیست و هفتمین روز از اولین بهار زندگیته. مامانی که یه مدتی تنبلی کرده و خاطراتتو ننوشته امشب یه عالمه مشق ننوشته داره  از سیزده به در شروع می کنم. اولین سیزده به در زندگی گل پسرم. صبح سیزده به در همه راهی باغ آقاجون خدابیامرز شدند. اول مامان جون با خاله رعنا و شوهرش . بعد خاله زهره و خونواده شو بعد هم دایی مهدی و خونواد ش. همیشه خونواده دایی مهدی تنبلای کلاس بودنو دیرترا از همه می اومدن باغ اما امسال به لطف حضور گل پسر که تو باشی ما آخرین گروه هستیم. قرار بود این سیزده به در بابایی پیش خونواده ش توی سورمق باشه و عصر سیزده بیاد پیش ما اما شب قبل از سیزده تو پسر نازنازی من شروع کردی به بی تابی و بدخوابی. تا جایی که ...

مانی جونم: 15 فروردین از اصفهان راهی تهران شدیم. وقتی رسیدیم خونه و وارد آپارتمانمون شدین چنان ذوق می کردی که آ احساس کردیم از برگشتن به خونه خوشحالی. تا قبل از برگشتن به خونه به ندرت پیش اومده بود که خودت بدون کمک غلت بزنی. اما از روزی که برگشتیم خونه افتادی روی دور. روزی هوار بار غلت می زدی و بعد از چند دقیقه خسته می شدی و گریه می کردی که برت گردونم رو کمر. اینم از هنرنمایی این روزات: مرحله اول: کشف پاها مرحله دوم: استفاده از پا روز 18 فروردین که 5 ماه و سه روزه بودی بردیمت برای چکاپ ماهیانه. قدت 67 و وزنت 8200 بود که دکتر گفت رشدت عالیه و از ماه بعد باید غذای کمکی را برات شروع کنم. اما تاکید کرد که حداقل مقدار غذا را...